22 Eyl 2011

Hüzünlü gönlüm süzüm süzüm

Bazen içimde şişiyor söyleyemediklerim. Nasıl söyleyeceğimi bilmediğim için konuşamıyorum yoksa içimden geleni pat diye söylerim normal zamanda. Bu sefer, durum biraz karışık. Bilmediğimi sandığı şeyleri biliyorum ve yalan söylemesine göz yumuyorum. İncitmek istemiyorum çünkü neden yalan söylediğini aşağı yukarı tahmin edebiliyorum. Niyetinden emin olamıyorum bir de. Ya kötü niyetliyse ve tahmin ettiğim gibi değilse?

Off hayat zor be. Geçen gün minicik bir bebek haberi var diye yazdığım arkadaşımın bebeğini kaybettiğini öğrendim az önce. Çok üzüldüm ama biliyorum ki sağlıklı olacak bebekler tutunuyor annelerinin rahmine. Sonradan sorunlar çıkıp daha çok üzülmesindense henüz çok erkenken bunu yaşaması. Ama ne denir buna? Bir can gitti işte, benimsemeye başladığı, daha kalbinin atışlarını bile duyamadığı bebeğini kaybetti. Üzgünüm, çok üzgünüm.

Biliyorum ki; bir süre sonra yeni ve bu sefer kucağımıza alıp, kokusunu içimize çekeceğimiz bir bebeği olacak. Bunu ona nasıl anlatırım, anlaması mümkün müdür şu durumda? Sanmıyorum, çaresiz hissediyorum kendimi.

Hüzünlü biriyim ben. Okuduğum kitaplar, dinlediğim şarkılar, genelde hüzünlü işte. Tuhaf bir zevk mi alıyorum yoksa olayım mı bu, bilemiyorum. Gülmek hele de en gülünmeyecek yerde gizli başlayan ve sonunda patlak veren kahkahaları seviyorum, neşeli olmayı da seviyorum. Ama kendimle kaldığımda hep bir hüzün var, beslenmek isteyen.

Derdim yok, dert mi arıyorum kendime, diye de sorduğum oluyor ama bu hiçbir şeyi değiştirmiyor.

Hüzün benim sevgilim.


17 yorum:

mehbup dedi ki...

Gülümse hadi gülümse...

Herkesin içinde, köşesinde bir hüzün duvarı vardır. Hüznü fazla besleme olur mu?

Hüzün yağmuru yağmış...

OnlyVY dedi ki...

Ah melankoliğim benim :) hüzünü çok besleme güzelim yaa.. cok obur doymuyor cünkü.. Bebege üzüldüm. diyecegin cok bir sey yok gibi...

Sparrow dedi ki...

arkadaşının başı saolsun çok üzüldüm. bende kardeşimi kaybettim 8 aylıkken annemin karnında ölmüştü. annem uzun bi süre atlatamamıştı bu durumu umarım arkadaşın da aynı sorunları yaşamaz.

hüzün konusuna gelince senin gibi pek çok insan var bende onlardan biriyim, ama sanırım bu hüzün'ün pek çok sevgilisi var ve hiçbirini bırakmıyor bazı kişiler tarafından istenmiyor ama yine de onları bırakmıyor...

o0oelifo0o dedi ki...

bazı insanların hamuru hüzünle yoğrulmuştur sanki. gülmek en güzel anları olsa da isimleri hep gözyaşı ile yanyana durur. bilirim, çünkü bende onlardan biriyim...

hatice dedi ki...

arkadaşına ve sanada geçmiş olsun.çok zor acı bir durum.aynısını arkadaşımda yaşadığımdan anlıyorum.allah sabır ve dayanma gücü versin...
hüzün; hüzün bugün hep benleydi yanında mutsuzluk ve gözyaşları,pişmanlıklar ve çaresizliklerle gelmişti.zor bir gün.yarın belkide dahada zor olacak.hiç iyi deel bu hüzün ben hiç sevmedim.ondan bana sevgili falan olmaz...

didem dedi ki...

Bazen huzun yagmurlari yagiyor insanin icinde. Bazen de bakmissin gunes acivermis:)

Bikomoko dedi ki...

ben de huzunluyum , bazen bakislarimdan bile huzun tasiyor... duyarli, duygulu olmakla alakali sanirim. hala mutlu olunuyor ama...

Ayla dedi ki...

Bebeğini kaybetmiş bir anneye yeniden bebeği olacağını anlatamazsın sadece ağlarken yanında olabilirsin, omzunu ödünç verebilirsin,dinleyebilirsin.Böyle durumlarda derim ki insanlar hüznünü yaşamalı(tabii kendini paramadan),ağlamalı,anlatmalı belki haykırmalı ki yüreğindekilerden,düşüncelerinden arınsın.Yoksa bunları yapamazsa bunlar hep bir yerlerde gezecek,içine yer edecek.

Bence şüphe bir insanın beynine girdimi kemirir bitiri insanı.Bence konuşulmalı.

Tibetin annesi dedi ki...

Hüznü ben de seviyorum sanırım ve ben de pek hoşnut değilim bundan...

femme fatale dedi ki...

aslı ne kadar cok düşünüyorsun sen

kuccukkurba dedi ki...

insan bazen kırk tane çıkış yolu olsa da çıkmazlara giriyor. Biz mi fazla düşünceliyiz yoksa insanlar mı fazla umursamaz bilmiyorum ama dilerim çözülmeyecek dert vermesin allah ;)

beenmaya dedi ki...

geçenlerde bir dostla konuşuyorduk bu her yerimizden taşan hüzün üzerine. sonra dost birden; bizim mayamıza bulanmış hüzün bu saatten sonra ne değişir ki, dedi. ben de o yüzden demek ki yüzümüzde hep yarım kalan tebessümlerin nedeni diye ekledim.

öyle işte...

yalanla ilgili birşeyler karalamışken tam da denk geldi bu yazın. yalan bişileri öldürüyor mutlaka ne kadar ufak da olsa...

arkadaşının kaybına da çok üzüldüm ama dediklerinde çok haklısın. ve bir şekilde bunu ona ifade edeceğine eminim...

Sokak Kedisi dedi ki...

Aslı'm, sevdiğini söylediği, paylaştığı, dertleştiği, dost dediği insanlara yalan/lar söyleyen insandan birşey beklemeyeceksin diye öğrendim ben, dostluk sandığın şey bile yalan oluyor sonrasında.

Bebek için çok üzüldüm, evlat sevgisi yüreğe düştükten sonra hepsinin kaybı acıtır anneciği tabii, tesellisi zor durum :((

Hüzne gelince, sonbahar be yaa :))

HerbiRenk dedi ki...

ahh be arkadaşım yalan söyleyenlerle uğraşmak zor, umarım iyi niyetlidir.

arkadaşına da çok üzüldüm:((

hüzünle beslenen insanlar vardır, severler hüznü belki de sen onlardansındır, dert arama dertsiz olsun başın sen okuduğun/ dinlediğin hikayelerin hüznünü yaşa.

Aslısın dedi ki...

mehbup, gülümsemek zor be canım.

only, canım yok diyecek bir şey gerçekten.

sparrow, bir anne için gerçekten zor, umarım atlatır. hüzün, bugün daha da hüzünlüyüm.

elif hamurdan bence de bu hal, haklısın.

didem, sen güneş gibisin biliyor musun?

biko, evet mutlu olunabiliyor yine de.

ayla, sanırım ağlıyor ama biz yokken yanında.

sibel, neden çıkarıp atılmıyor peki?

femme fatale, herkes kadardır sadece yazıyorum. umarım öyledir yani.

küçükkurbaa, evet dileğin yerinde, aslında her şey saçma geliyor düşününce.

beenmaya, paralel evrenler var, inanıyorum buna.

sokağımın kedisi, geçer değil mi?

herbirenk, dileğini hayatıma geçirebilsem adam olurum, inan bana.

cemre dedi ki...

arkadaşının bebeğine çok üzüldüm
başı sağolsun :( böyle durumlarda söylenecek pek birşey olmuyor ama yanında olman yeter eminim..
hüzünü kendimiz yaratıyoruz çoğu zaman, annemin böyle durumlar için söylediği meşhur bir sözü vardır
" refah-i depresyondasın"..yani depresyonunu, hüznünü kendin yaratıyosun, bazen herşeyin yolunda gitmesi bile insanı rahatsız ediyor sanırım..
ama geçici bir durum halimize yine de şükretmek gerek, hayat kısa keyif almaya bakmak gerek :)

Aslısın dedi ki...

cemre, bugün içimi açtın sen, anneler de hep haklıdır işte.