10 Haz 2009

Ön yargılarım ve Ben

İnsanlar hakkında oluşturduğumuz fikirler bizi çok değişik yerlere götürüyor.
Ya da belki beni götürüyor, bilmiyorum. Bazen bir insanı sürekli aynı tavırları sergilemesi nedeniyle etiketliyorum ve onu gördüğüm anda olumlu-olumsuz duygularım kabarıveriyor.

Aslında bahsettiğim şey ön yargı. Hele de bu güçlü bir duygu ise; sonuç çok sevgi dolu ya da çok vahşi olabiliyor benim için.

Mesela hakkında olumlu yargılarım olan birisini gördüğümde sonsuz bir sevecenlik içine girip, kötü bir şey bile yapsa mazur görüyorum. Ama bugüne kadar yaptıklarıyla bende olumsuz duygular uyandıran bir insana gösterdiğim hoşgörü sıfıra inebiliyor.

Şu anda sakin sakin yazıyorum bunları ama yaşarken böyle yaşayamıyorum. Sevincimi de üzüntümü de içimden değil de kitlelere yayarak yaşayan biri olduğum için çevremde yarattığım etkiden pişmanlık duyduğum anlar oluyor.

Bugün böyle bir olay yaşadım. Kendime kızdım, karşımdaki kişiye kızdım. Bütün gün sinirden başım ağrıdı.
Elime sinirlenmekten başka ne geçti?
Hiç bir şey!

Sonradan gönlümü almak için benimle konuştuğunda kendimi suçlu hissettim.
Bu sadece onun suçu değildi, benim de rolüm vardı ve rolümü senaryoya uygun oynamıştım.

Hayat, sadece karşımızdakileri suçlayarak yaşanacak kadar kolay değil.

Başına her ne geliyorsa; orada senin de rolün var, unutma!

Bir dahaki sefere kendimi bile şaşırtacağım, söz veriyorum!



Foto:dijitalkalp.blogcu.com


15 yorum:

absalom dedi ki...

:)
aslı büyük bir söz bu biliorsun...
önyargı sıkıntılı bi iştir..aşmak öle kolay değildir..

bu tür şeylere mazur kalmış ve halen kalmakta olan bir vatan evladı olaraktan kendimden biliorum :)

yine de böle bi kararı alabilmiş olman hoşuma gitti...
hadi bakalım :)

halil usta gibi türk büyükleri kimseye önyargılı değildir kişisel fikrimce...
ben de büyüyünce halil usta olucam :)

tuğba dedi ki...

zaman zaman hepimizin başına gelen bir durum.bir dahaki sefer farklı olcaktır..

Eliza Doolittle dedi ki...

Kendinin ustune gitme...Hosnut diilsen baska sekilde tepki verirsin, o ayri..ama bazen de ic sesine kulak vermeli insan. Iliskiler sonsuz krediyle yurumuyor, yuruyemiyor...Hem anlatimindan, "bana bir kere kotu bir sey yapmis birine daha sonra hosgoru gosteremiyorum" deyisinden, dusundum ki hissettigin On-yargi diil, Post-yargi! Hic gorup tanimadigin diil, daha once olumsuz bir deneyim yasadigin birine karsi koruma kalknalarini acmak daha farkli...Keyfine bak :)

Aslı dedi ki...

absalom: Valla sözü verdikten sonra ben de bir düşündüm :) Yok gerçekten böyle bir yere varılmaz, en azından sinirlendiğime yazık. Halil Usta ne yapar bilmem ama bende de öyle bir imajı var.
O zaman büyüyelim ve Halil usta'nın İstanbul şubeleri olalım :))

Tuba: Söz verdim artık, göreceğiz bakalım. Umarım başarırım.

Aslı dedi ki...

Eliza: Bu önyargı oluşana kadar çok şey oldu evet ama yine de kendime kızıyorum, kontrolsüzlüğüme de. Aslında konu karşımdaki değil de benim kendimi değiştirme çabam. Arada keyfime bakacağım kesin çünkü çok kontrollü bir insan hiç olamadım ama biraz daha farklı yönetebilirim, onu deneyeceğim. Bu post yargı tanımı çok iyi gitti :) Alemsin.

Eliza Doolittle dedi ki...

Yaa..buzdagi nerimanla basladik, post-yargiyla devamdayiz..Bana kavram yarattiriyosun :)

Aslı dedi ki...

Eliza, sendeki yaratıcı gücü dışarı çıkarıyorum. Benim işim bu olsa ya :)

taşkın dedi ki...

bkz:delirmeyeceğim adlı yazı
aslı sürekli yeni kararlar alıyorsun:))

Aslı dedi ki...

Sor bakalım bana o "delirmeyeceğim"de bahsettiğim insandan sonra hiç o duruma düştüm mü? hayırrr, yani karar aynen uygulandı.

Bu seferki delirmek değil, onu güzel kontrol ettim, ama ön yargıyla davrandım. Dur bakalım, ne olacak :)

taşkın dedi ki...

ne mutlu sana:))

Fery... dedi ki...

ya bu kavramların bi ortası yok mu bulsa biri biz de uygulasak ben de saf saf yaşadığım her olayda karşımdaki insan için mutlaka bir sebebi vardır bakış açısıyla yaklaşır dururum sonunda üzülen yine ve yeniden hep ben olurum karar alsam da işe yaramaz ben benim çünkü değişmem ama senin kararını destekliyorum Aslı :))

Hayalbemol dedi ki...

İç çelişkilerde sonu iyi bağlamak, insanın kendisiyle barıştığının ifadesidir.
Beliğimize, yaşantımıza, yaşanmışlara küssek bile, onlar bizim parçalarımızdır.
Sözünde duracağına inanıyorum.

Aslı dedi ki...

Teşekkür ederim arkadaşlar,
Ya keşke reçeteler olsa ilaç gibi alsak çözsek sorunu. Neyse dermansız dert olmasın, diyor konuyu bağlıyorum :)

Anne ve kızları dedi ki...

Ben de aynı durumdayım inan!Tahammül edemediğim,hoşlanmadığım bir insan güzel bir şey de söylese,güzel bir şey de yapsa da,bana bütün olumsuzluklarıyla geliyor hep.Ah şu kahrolası önyargı!

3yedi75 dedi ki...

Şahane yazı!tak tak tak, latin muziği gibi!